Profielen van ethiek onderzoekt de manieren waarop filosofen ijl de loop van de geschiedenis over het morele leven hebben nagedacht en hoe zij de verbinding tussen ethiek en moreel leven hebben gelegd. Daarbij is vooral de vraag interessant hoe het mogelijk is dat er zulke grote verschillen bestaan tussen de wijsgerige ethieken. De auteur behandelt achtereenvolgens de ethiek van de deugd (Aristoteles), de ethiek van het leven volgens de natuur (Stoa), de ethiek van het gekerstende leven (Thomas van Aquino), de ethiek van het nut (Utilitarisme), de ethiek van de plicht (Kant) en ten slotte het humanisme van de andere mens (Levinas). Al deze ethieken brengen een element aan het licht dat voor het morele leven belangrijk is. Geen enkele van die elementen ontbreekt in welke ethiek dan ook; maar wat in de ene ethiek op de achtergrond blijft, wordt in de andere ethiek juist in een helder daglicht gesteld. Waarom is dat zo? Wat noodzaakt een ethiek om een bepaald element zo sterk naar voren te halen en andere op de achtergrond te houden? In Profielen van ethiek probeert Arie Leijen daarover duidelijkheid te verschaffen.