Dit boek bestrijkt minstens een halve eeuw poëziegeschiedenis.
Dit boek vertelt op onorthodoxe wijze de geschiedenis van het Poetry International Festival in Rotterdam, dat in 1970 in anarchie werd geboren en inmiddels – vijftig jaar later – wereldwijd een van de belangrijkste ontmoetingsplaatsen voor dichters en poëzieliefhebbers is geworden.
Dit boek is een testament, een persoonlijk verslag van Bas Kwakman, die zelf zestien jaar lang directeur van Poetry International was. Hij schrijft met warmte, humor, kennis en verbazing over de familiedrama’s, de stammenstrijd, de ijdelheden en onvolkomenheden, maar ook over de gedeelde overtuiging dat poëzie de wereld beter maakt. Al schrijvende ontziet hij niets en niemand, ook zichzelf niet. In poëzie en oorlog is alles geoorloofd.