De levensverhalen van tbs’ers zijn stuk voor stuk levensdrama’s van henzelf en van de mensen in hun omgeving. Ze getuigen van zulk indringend leed en kwetsuren, dat je zou denken dat ze door al deze ervaringen al genoeg gestraft zijn. Deze verhalen en die van mensen die direct betrokken zijn bij de forensische psychiatrie, worden in dit boek zeer tastbaar neergezet. Onder andere gedetineerden, ouders, vrijwilligers, een advocaat en een penitentiaire inrichtingswerker komen aan het woord. Zij spreken over vragen als: was deze detentie te voorkomen? Welke zorg was er voorafgaand aan de detentie?
Is een penitentiaire inrichting een goede plek voor deze groep gedetineerden? Welke zorg wordt er geboden tijdens de detentie? Hoe is de nazorg? Waar zijn misstappen gemaakt?
Het boek pleit voor een deskundigere behandeling en voor het luisteren naar de hulpvragen en de argumenten van de naaste omgeving van deze groep kwetsbare mensen. Daarnaast wil het boek bijdragen aan een beter beeld van de forensisch psychiatrisch pati . Niet de strafrechtelijke benaming tbs’er karakteriseert hem, maar wel het verhaal van zijn leven.
Cornelie van Well is humanisticus. Zij heeft een praktijk voor Levensvragen en werkt als geestelijk verzorger in een verpleeg- en verzorgingshuis.