Nog geen jaar nadat Gerard Kind en Wiepke van Coevorden in elkaar hun grote liefde hebben gevonden, blijkt dat de borstkanker waarvoor Wiepke vijf jaar eerder is behandeld, zich tegen alle verwachtingen in heeft uitgezaaid. Genezing is onmogelijk.
Hun leven wordt al snel overschaduwd door de pijn en de vermoeidheid waarmee Wiepke in toenemende mate heeft te kampen. Zorgen, bezorgdheid en angst vreten aan hun relatie.
Zij hebben aanvankelijk nog hoop op een genezing, maar begrijpen algauw dat hun Liefde samen tot een goed einde brengen het Wonder is waarvoor zij moeten gaan.
Tot hier zijn wij gekomen brengt hun beide verhalen samen. In Een groot gebrek aan heiligheid schrijft Gerard over zijn rol als partner van Wiepke. Over de rol van partners is nauwelijks iets geschreven: de zwaarte van hun situatie wordt meestal schromelijk onderschat. In zijn verhaal wordt duidelijk dat hij zich – zoals veel partners van ernstig zieken – aanvankelijk in een soort heiligenrol vol opofferingsgezindheid voelt gedrongen, maar al snel moet erkennen dat hij daarvoor ongeschikt is. Zijn verhaal gaat over zijn wanhoop, zijn gevoel van falen, maar ook over zijn poging om zijn geliefde op zo authentiek mogelijke wijze terzijde te staan.
In ‘Een groot gebrek aan tijd’ beschrijft Wiepke de weg die zij zoekt in het leven, terwijl de kanker haar steeds weer van een stuk berooft: van haar zo geliefde werk, van de erotiek. Ook zij vertelt hoe zij de worsteling in hun relatie beleeft: vaak geheel anders dan hij! Zij vertelt over haar nieuw gevonden werk als vrijwilliger in een hospitium, waar zij stervenden bijstaat. Ook zij worstelt met het onaanvaardbare. Ondanks pijn en moeheid blijft zij genieten van wat het leven nog wel heeft te bieden. Zij leert zich verzoenen met de dood.
Tot hier zijn wij gekomen is een boek dat door zijn openhartigheid schokt, maar dat vooral ook diep ontroert.