Tienke Klein bracht haar kleuter-jaren door in een Jappenkamp in Indonesië. Zij ziet haar oorlogservaring als een vergrootglas dat zichtbaar maakt wat verborgen was.

Ternauwernood ontsnapt aan de woede van de Indonesiërs, keerden veel geïnterneerden terug naar een Nederland dat geen raad wist met die vergeten bevolkingsgroep.

Wat een uitgever van ”spirituele” boeken zo aanspreekt in haar relaas, is de ongelofelijke kracht die kennelijk in een mens kan schuilen om – ondanks de kilte van zo’n jeugd en de constante afwijzing van dit oorlogstrauma – het beste in zichzelf naar boven te halen. En dat een tweemaal beleefde bijna-dood-ervaring zoveel zicht kan bieden op het grotere geheel van de ziel en onze verbondenheid met alles-dat-is.

Haar verhaal is méér dan een van die verzwegen verledens van een bepaalde groep landgenoten, het is een universele vertelling over de levens-kracht van de kiem die in ons allemaal schuilt, en tot wasdom wil komen.