Pas in deze tijd komt langzaam de ware betekenis naar boven van de belangrijkste erfenis van de Maya’s: de Tzolk’in, de kalenderrondes van 260 dagen, samengesteld uit 13 tonen en 20 tekens, die in feite een Pleiadische kalender blijkt te zijn, met een relatie naar de aloude Chinese I Ching en de DNA in ons lichaam.

Onze huidige (technologische) beschaving begon ruim 5.000 jaar geleden in Egypte en Sumerië. Dat wat wij als ”de geschiedenis” beschouwen, blijkt al meer dan duizend jaar geleden zeer nauwgezet te zijn omschreven door de Maya’s, als het vijfde en laatste deel van een ”Grote Telling”, die bijna 26.000 jaar geleden begonnen is. Dit laatste deel is volgens hen begonnen in 3113 v.C. en zal eindigen aan het eind van het jaar 2012. De laatste (hedendaagse) turbulente periode van dit deel wordt de periode van ”de transformatie der materie” genoemd en zal leiden tot een samengaan van het materiële aardse leven met de Vierde Dimensie. Moeder Aarde zal weer worden verbonden met Hunab K’u: het centrum van de Melkweg.

Wanneer we onderzoeken wat de Maya’s wisten, komen we terecht in het oude Egypte, maar ook in Atlantis. We maken kennis met ”de Negen Dimensies”, de verfijnde wiskunde van de oude Maya’s en hun ongelooflijke kennis van de astronomie en de geometrie van de tijd.

Wat wisten de Maya’s is een boek over hoe ons Hogere Zelf via ons menselijk lichaam verbonden is met de cycli van de maan, aarde, zon en de Pleiaden en van daaruit met alle cycli in de gehele Melkweg. Dat is wat de Maya’s wisten en waarover ze ons wellicht juist nu veel te vertellen hebben, want spiritualiteit en wetenschap waren voor hen EEN.