Dit boek beschrijft het jodendom in zeer gevarieerde gedaantes. Het accent ligt op het vroege jodendom, dat wil zeggen op het jodendom uit de Oudheid en de vroege nabijbelse periode. Toch komen hier ook thema’s uit de Middeleeuwen en – in mindere mate – de moderne tijd aan de orde. Over de rabbijnse visie waarom engelen niet eten, omgekeerde toverschalen die als bescherming tegen boze geesten onder de vloeren in de huizen werden begraven, en de Dömneh, de nazaten van de volgelingen van Sabbatai Tzvi, waarover nog steeds veel onbevestigde en controversiële zaken worden rondverteld. We komen Choni de regenmaker tegen, en Chiwi al-Balkhi – een middeleeuwse vrijdenker. Ook de Dode Zee Rollen passeren de revue, geschriften die rabbijnen en geleerden met het gegeven confronteerde dat 2000 jaar geleden de bijbeltekst klaarblijkelijk nog niet helemaal was vastgelegd.

Wie dit boek leest, komt tot de conclusie dat joodse cultuurgeschiedenis in de breedste zin van het woord veel verrassende en fascinerende zaken biedt. En dat grasduinen in die geschiedenis altijd iets oplevert dat de moeite loont om ermee kennis te maken.