De lichtspiralen van de sterren vormden een enorme inspiratiebron voor veel kunstenaars, zoals Vincent van Gogh en Wassily Kandinsky. Zij gaven in hun meesterwerken de aanzet tot de ontwikkeling van een vernieuwende kunststroming; de heilige geometrie. Deze fascinerende kennis kwam via Atlantis en Lemurië in Egypte terecht en manifesteerde zich in het symbool van de levensbloem. Deze symbooltaal werd beschreven door Plato, Pythagoras en Leonarda da Vinci. In de hedendaagse wiskunde is de spirituele dimensie van de geometrie echter helaas verloren gegaan en de auteur pleit voor een rehabilitatie.
De heilige geometrie vormt de blauwdruk van alles in het universum, van het DNA in onze cellen tot de sterren aan de hemel. De taal van het licht komt in de natuur niet alleen tot uitdrukking in de structuur van bevroren water en kristallen, maar het staat ook aan de basis van de graancirkels. Doordat deze vorm van communicatie geen woorden maar beelden gebruikt, kan het iedereen wereldwijd bereiken. De holografische beelden werken diep door in het onderbewustzijn, om onze afgescheidenheid om te vormen in een eenheid. Met de heilige geometrie worden we door de sterren geïnspireerd om heel te worden in onszelf, en de plek in te nemen van ons nieuwe thuis; de aarde.