Toen Ovidius in de eerste jaren van onze jaartelling deze slotwoorden van zijn meesterwerk Metamorphosen dichtte, besefte hij niet half hóé blijvend zijn roem zou zijn. Vanaf de Middeleeuwen is het een onuitputtelijke bron geweest voor kunstenaars en literatoren en in de zeventiende eeuw diende het zelfs als schildersbijbel.
Ovidius imposante gedicht voert de lezer vanaf de Chaos en de schepping van de wereld tot de geschiedenis van Rome, eindigend bij keizer Augustus in Ovidius eigen tijd. Hij vertelt ons de meest wonderbaarlijke, en inmiddels beroemde, verhalen: over Phaëthon en de zonnewagen, de stichting van Thebe, de liederen van Orpheus, over Narcissus en Echo, Jason en Medea, de talrijke avontuurtjes van Jupiter, over Daedalus en Icarus, Odysseus, Aeneas, Pythagoras en nog zeer vele andere mensen en nimfen, helden en goden. Het is één lange betoverende reeks van gedaanteverwisselingen — want dat is de grondgedachte: alles is voortdurend in beweging, niets blijft en niets vergaat…

M.d Hane-Scheltema, die in 1986 de Martinus Nijhoffprijs kreeg voor haar vertaling van Juvenalis Satiren, is er op bijzondere wijze in geslaagd een prachtige vertaling in verzen te maken van dit grote werk dat behalve een fantastisch leesboek een van de belangrijkste bronnen is van onze cultuur.