Vijf verhandelingen die de ontwikkeling van Jungs denken over de droomproblematiek volgen, vanaf de tijd dat hij met Freud samenwerkte. De beide eerste hoofdstukken, ‘De Droomanalyse’ en ‘Dromen en getallensymboliek’ (resp. uit 1909 en 1910) sluiten dan ook geheel aan op de ideeën van Freud. In de drie andere (1928-1945) komen Jungs eigen inzichten duidelijk naar voren.

In ‘Algemene gezichtspunten over de psychologie van de droom’ staat het doel van de droom centraal.

In ‘Over het wezen van dromen’ het belang van de droomcontext, de herkomst van de droom uit het persoonlijke onbewuste, dan wel uit het collectieve onbewuste, de oergrond van onze ziel.

‘De praktische bruikbaarheid van de droomanalyse’ tenslotte geeft sprekende voorbeelden uit de praktijk van de psychotherapie, met name de functie van dromen bij de behandeling van neurosen.