Baanbrekend boek over het vroege christendom

In Het vergeten christendom maakt Jenkins op even verrassende als fascinerende wijze duidelijk dat het epicentrum van de christelijke macht aanvankelijk niet in West-Europa lag, zoals meestal wordt gedacht, maar ten oosten van Rome, ineen wereld die zich uitstrekte van China tot Noord-Afrika. Jenkins verhaalt van de opkomst, bloei en ondergang van een christelijk rijk met diepe Afrikaanse en Aziatische wortels, die in sommige gevallen teruggaan tot de tijd van Jezus eerste volgelingen.

Dat dit christelijke rijk na Constantijn nog meer dan duizend jaar heeft voortbestaan, is een hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis dat Jenkins in dit boek aan de vergetelheid ontrukt. Eeuwenlang zwaaiden de christelijke kerken de scepter over het Midden-Oosten, en in het nieuwe islamitische rijk fungeerden ze als bestuurlijke en academische machtscentra. Het vergeten christendom werpteen verhelderend licht op de verhouding tussen de christenen en hun islamitische overheersers en maakt duidelijk dat veel islamitische gebruiken en ideeën schatplichtig zijn aan deze verdwenen christelijke gemeenschappen.