Dit boek beschrijft het leven van een mens, een voormalig bisschop, nadat deze door de poort van de dood is gegaan. Geleidelijk aan vormt hij na het ontwaken aan gene zijde zijn eigen sfeer, een soort droomleven, dat nog zijn aardse verkeerde voorstellingen en wensen weerspiegelt. We nemen kennis van zijn veelvuldig vallen en opstaan op de weg van geestelijk inzicht en hoe hogere geesten en engelen hem terzijde staan om door louterende, onderrichtende ervaringen en belevenissen het lichter in zijn ziel te laten worden, zodat zijn geestelijk ontwaken hem langzamerhand binnenleidt in de hogere lichtwerelden van de hemelse sferen. Zijn groeiende liefde laat hem nu het Goddelijke in Jezus als de Vader erkennen, waardoor hij in zijn voleindings-toestand kan komen als kind van God met al haar vrijheid, scheppingskracht en gevoel van zaligheid.

In de gesprekken en belevenissen van Martinus met voleindigde geesten en tenslotte met de Heer Zelf, vindt elke zoekende een overvloed van heldere antwoorden op de vragen naar de laatste dingen. Een heilig vermoeden van de onmetelijkheid van het grote Scheppingsidee komt in ons op, en ook van de waardigheid van de mens, als hij is gegroeid en gerijpt tot kroon der schepping.