Bloemen, een gift van Moeder natuur, die ons begeleiden vanaf onze geboorte tot aan sterven. Bloemen, uiting van onze vreugde, van onze dankbaarheid, maar ook van verdriet en medeleven in droeve omstandigheden. Bloemen, zij vertellen in onze huidige zakelijk ingestelde wereld van iets, dat ver boven dit stoffelijke uit gaat.
De bloemschikking kan voor ons een spiegel zijn, waar wij ons innerlijk in bezien. Weten we niet precies op een gegeven moment, wat wij aan onszelf hebben, is onze stemming niet geheel duidelijk en zijn onze gedachten verward, juist dan kunnen we veel hebben aan het bloemschikken. Immers in het resultaat zullen we de neerslag vinden van wat in ons innerlijk omging, maar nu kunnen we het geheel als object beschouwen en is objectief beschouwen niet de eerste stap tot het oplossen van een moeilijkheid?