Bijna elke zichzelf respecterende Zuid-Afrikaanse schrijver schreef in de laatste decennia voorafgaand aan de politieke omwenteling van 1994 een farm novel of ‘plaasroman’: een verhaal dat zich afspeelde op een Zuid-Afrikaans landgoed. Vaak waren die verhalen wat morbide van aard: vol wandelende doden of wrekende natuurkrachten. Ook in de decennia die voorafgingen aan het bijna 50-jarig bewind van de Nationale Partij werden er boerderijromans geschreven. Gitte Postel onderzocht hoe veranderingen in sociaal-economische verhoudingen, landrechten en culturele identiteit hun beslag kregen op boerderijen en in boerderijromans. Ze laat zien hoe verborgen of verdrongen facetten van de werkelijkheid literair verbeeld werden door de dood en het Unheimliche – datgene wat binnen het eigen domein vreemd of ongrijpbaar is, en daarom angstaanjagend.