Tot op heden ontbreekt een samenvattend en vergelijkend historisch beeld van de vele initiatieven die sedert de Verlichting in Nederland zijn ontplooid op het terrein van wat destijds ‘kunstzinnige volksopvoeding’ heette. Democratisering van de schoonheid voorziet in die leemte en biedt een samenhangend overzicht van de kunstpedagogische denkbeelden en initiatieven in Nederland gedurende de laatste twee eeuwen, met een zwaar accent op de periode na de oorlog. Bijzondere aandacht wordt besteed aan de plaats van de kunst in het basis- en voortgezet onderwijs en aan de functie van de centra voor de kunsten, muziekscholen, creativiteitscentra en begeleidingsinstellingen. Het werk schetst een helder beeld van de toenemende vervlech ting van de particuliere inzet met het overheidsbeleid, alsmede van de verhouding tussen de diverse overheden tot en met de recente invoering van het vak Culturele en Kunstzinnige Vorming (CKV).