Met Cesare Pavese verkeren, of eigenlijk met zijn romans, poëzie, dagboek en brieven, betekent onvermijdelijk verzeild raken in de draaikolk die zijn leven beheerste,’ zo schreef Henk Pröpper. In de romans en ook de poëzie voel je als lezer het isolement van Pavese steeds sterker worden.
Daarom is het ontroerend en fascineren om te zien hoe hij telkens opnieuw zo fijnzinnig en zintuiglijk kon schrijven. En is het onthutsend hoe genadeloos hij zijn eigen falen (in de liefde en in het leven) vaststelde, met name in zijn dagboeken die de periode beslaan van 1936 tot het laatste fatale moment in 1950.
Een prachtige aanvulling op dit veelgeprezen boek zijn Paveses openhartige en ontroerende brieven, waaruit vertaalster Yolanda Bloemen een representatieve keuze heeft gemaakt die zij toelicht in een nawoord. Na de succesvolle uitgave van de gedichten (De dood zal komen en jouw ogen hebben) en de verzamelde romans (Jouw land) nu een editie van Paveses dagboeken én brieven, voor het eerste in één band bijeen. Leven als ambacht is een onmisbaar boek voor de vele liefhebbers van het tijdloze werk van Cesare Pavese.