Hoe klein zijn wij allen, dacht zij. Wat zijn wij kleine mensen, en wat hebben wij kleine zielen… Is dat… léven? Of… is er iets anders…’

Louis Couperus schreef de vier delen van De boeken der kleine zielen van 1901 tot 1903. Deze romancyclus speelt zich af in het decadente Haagse milieu dat de schrijver kende als geen ander. Op ontroerende wijze beschrijft Couperus de onvermijdelijke en tragische neergang van de Haags-Indische familie Van Lowe. De dialogen zijn van een sprankelende levendigheid die voor zijn tijd volstrekt uniek was. Zelf omschrijft Couperus dit omvangrijke werk als ‘genre Eline Vere, maar rijper; in côterieën half Indisch, half Hollandsch, een meer werkelijke maatschappij, dan die van Eline.’

De boeken der kleine zielen wordt algemeen beschouwd als een van de hoogtepunten in Couperus’ werk.