In het voorwoord van Xanthippische dialogen beschrijft een vermoeid Plato-deskundige hoe hij na een vergeefse reis door Griekenland op zoek naar Plato ‘zoals zijn tijdgenoten hem gekend hebben’, in Alexandrië belandt, waar hij vier onbekende, eeuwenoude manuscripten op de kop tikt. De bezorgde en geannoteerde teksten hiervan vormen de rest van het boek. Het blijken buitengewoon levendige en vermakelijke samenspraken, waarin telkens een vrouw de leidende rol heeft. Zo valt Xanthippe in de eerste dialoog Socrates aan over zijn theorie van de ideale staat (die hij net aan Plato heeft uiteengezet, en die later in diens befaamde Politeia zal opduiken). Uitgaande van de positie van de vrouw in deze ideale staat, zaagt zij uiteindelijk de hele ideeënleer aan stukken. In de tweede dialoog wordt de jeugdige Plato door zijn moeder Perictione onderhouden over zijn opvattingen over stijl, emotie, kunst, etcetera. Ook Xanthippe onderwijst Plato en onthult hoe het werkelijk is gegaan in de uren voorafgaand aan Socrates’ dood door de gifbeker. In de slotdialoog debattert een aantal vrouwen verzameld in het huis van de courtisane Phryne over de ware aard van de liefde.