Ingrid Hutter vertelt in dit boek over haar belevenissen als volontaire van de internationale beweging ATD Vierde Wereld in de Irish Channelwijk in New Orleans. Samen met andere vrijwilligers probeerde ze de mensen te helpen, door samen met hen aan hun problemen te werken en van elkaar te leren. Ze beschrijft de uitzichtloze situaties waar veel mensen in verkeren, maar ook de onverwoestbare levenskracht, die zich altijd weer naar het licht weet te worstelen. In persoonlijke brieven aan haar vriendin Karin schrijft ze over haar dagelijkse belevenissen, maar ook over haar geloofsontwikkeling, haar zorgen en haar twijfels.