Het aantal ouderen in de samenleving neemt zoals bekend toe. Velen moeten nog wennen aan die razendsnelle ontwikkeling. Hoe kunnen we anders verklaren dat die toename vooral als een vergrijzingsprobleem wordt benoemd? Natuurlijk brengt ouder worden problemen met zich mee, zowel voor de samenleving als voor de ouder wordende mens zelf. En die veranderingen worden niet altijd als positief ervaren. Ouderdom komt met gebreken, heet het steevast. Maar ‘lek en gebrek’ horen niet onvermijdelijk bij het ouder worden. Steeds meer mensen bereiken redelijk recht van lijf en leden een hoge leeftijd. En door de demografische verschuiving is de aandacht voor de verhoudingen tussen de generaties, tussen oud en jong, weer toegenomen.

In deze essaybundel zijn werken van fictie het belangrijkste oriëntatiepunt om over ouderdom te schrijven. Met name romans, gedichten en films, maar ook documentaires en eigen ervaringen komen aan bod. De auteurs zijn in meerderheid (praktiserend) artsen. Maar ook filosofen, antropologen, letterkundigen, literatoren, sociale wetenschappers en journalisten leverden een bijdrage. De invalshoek van de essays is net zo gevarieerd als de schrijvers. Soms is een essay bedoeld als een overdenking van een concrete praktijk waarin de schrijver zich bevindt, soms als een (cultuur)filosofische of een persoonlijke overdenking. De essays worden afgewisseld met gedichten en prozafragmenten over ouderdom.