In een sprankelend betoog voert Stephen Jay Gould aan dat religie en wetenschap niet op gespannen voet hoeven te staan. Volgens hem bestaat het veronderstelde conflict tussen wetenschap en religie in de hoofden van mensen. In God en Darwin werpt Gould licht op een dilemma dat sinds de renaissance het menselijk denken bezighoudt. Gould pleit voor een noodzakelijke scheiding van religie en wetenschap waar het ethische beslissingen betreft en een noodzakelijk samengaan waar het de vervulling van het leven betreft. Om zijn denkwijze te illustreren schrijft hij over Galileï, Thomas van Aquino, Christoffel Columbus, Charles Darwin, Mark Twain, paus Johannes Paulus ii en Winston Churchill.