Wat betekent de Zon voor de mens? Onze planeet Aarde, is een van haar kinderen, dat zij doet leven door haar kracht, warmte en licht. Ook ons menselijk zielenleven voedt zij met wilskracht en moed, uitstralende liefde en sprankelend initiatief. Ons denken schenkt zij het licht van het inzicht, het doorschouwen en weten. Het Zonne-denken is herontdekt als het synchronische denken in het Nu, de intuïtieve bewustwording van de waarheid in het ontvankelijke brein, dat zich van alle schijnwetenschap heeft gereinigd. Van de oudste tijden af heeft de mens de Zon gedankt en vereerd voor haar weldaden. In Zonne-heiligdommen heeft men voor haar altaren gebouwd, waar juist op haar hoogtijdagen haar licht door een opening werd ontvangen, zoals zij ook aangrijpt op het altaar van het mensenhart. In sproken heeft men haar wisselwerking met haar Aarde-kind uitgebeeld. Een Oersymbool van de Zon, is de jonkvrouw met de gouden haren. Op midzomer opgesloten in een toren overstraalt haar glans het ganse land. Op midwinter door de reus der duisternis in een grot verborgen wordt zij door een held bevrijd. Vrouwelijke volken zien de Zon als haar hemelse bruidegom, terwijl mannelijke volken haar als maagd vereren. Oude rituelen, in volks- en kinderspelen, brengen ons samenleven met de Zon in beeld, zoals het zich afspeelt in het ritmisch verloop van het Zonnejaar. Dit alles, uit liefde tot de Zon verzameld, vult dit boek. Opdat de lezer zijn een-zijn met de kosmos opnieuw beleven en de Zon haar glorie aan zijn bewustzijn openbare.