Dit is alweer het vierde boek van Loes van Loon en haar trouwe steun en toeverlaat Hebenes, haar gids. En dit boek is weer heel anders dan de voorgaande boeken, hoewel er natuurlijk ook dieper wordt ingegaan op de stof die reeds is behandeld in de vorige ‘klassen’. Dit boek is uniek, want het is één grote rondleiding ‘aan de andere kant’. Geen tipje, maar een groot stuk van de sluier wordt opgelicht. Want, zoals Hebenes zegt: ‘Het is immers nodig dat u een reëel beeld krijgt van ons leven aan Gene Zijde, zodat u weet wat u kunt verwachten indien u bij ons aankomt en u niet bang hoeft te zijn. Dat is de functie van dít boek.’

Hebenes neemt ons mee naar verschillende plaatsen die aan de andere kant te verkennen zijn, en dit gebeurt op een zodanige manier dat je werkelijk zelf kunt meekijken, voelen en beleven. De functie van Loes daarin, want zij is natuurlijk mee op reis, confronteert ons met de gedachtenwereld waarin wij hier op aarde leven, waardoor je je van jezelf bewust wordt. Loes heeft daarbij geen gemakkelijke rol, want ze voelt zich regelmatig publiekelijk te kijk staan of, zoals ze zelf zegt ‘als een olifant in de porseleinkast’. Maar, voegt ze daar dan direct aan toe: ‘ik weet wat de functie ervan is en zolang er iemand iets mee opschiet, vind ik het niet erg.’