Enkele maanden voor hij stierf las Wijnand Mees het boek De Da Vinci Code van Dan Brown. Hij zag hoe het de wereld veroverde en voelde het als zijn taak daarop een antwoord te geven. Brown gebruikt het fresco “Het Laatste Avondmaal” van Leonardo da Vinci als “bewijs” voor een relatie tussen Jezus en Maria Magdalena en geeft daarbij een louter materialistische uitleg aan iets wat esoterisch van aard is. Dat je het fresco ook anders kunt duiden, laat Wijnand zien in dit boek. Daarin neemt hij de schildering als uitgangspunt voor een niet alleen met rijpe blik maar ook met jeugdig enthousiasme geschreven verhaal over dé centrale gebeurtenis in de ontwikkeling van de mensheid: de komst van de God die Mens werd. Het antwoord van Wijnand verdient zeker een plaats temidden van de vele reacties die de afgelopen tijd vanuit verschillende richtingen en in allerlei vormen op het boek van Dan Brown zijn gegeven. De lezer hoeft niet bekend te zijn met de inhoud van De Da Vinci Code.