Miny Potze levert met haar boek een waardevolle bijdrage aan een nieuw, inspirerend beeld van de ouderdom. Ze laat zien wat oud worden aantrekkelijk maakt, en biedt daarmee een alternatief voor de dominante verhalen die in onze cultuur over de ouderdom verteld worden. […] Aan het eind van haar ontdekkingstocht schrijft ze hoe ze samen met vriendinnen al haar diploma’s gaat verbranden. ‘Ik heb geen diploma’s meer nodig, ik hoef mezelf niet meer te bewijzen en dat voelt rustig.’ Ik zie het mezelf nog niet doen. Wat een radicaal ritueel! Het klinkt als een afscheid, maar tegelijk als een nieuwe geboorte. Boven de zeventig ben Je blijkbaar nog lang niet klaar met leven. ‘Ik vind mijn leven nog verre van voltooid’, bekent Miny Potze zelf. ‘Iedere dag doen zich weer momenten voor waaruit ontwikkelpun­ten naar voren komen.’ Op mij werkten die doorleefde woorden aanstekelijk. Ik gun elke lezer die ervaring.”