Zich baserend op de resultaten van recent wetenschappelijk hersenonderzoek, toont de schrijfster aan, dat ‘links’ staat voor emotie, intuïtie, creativiteit, en ‘rechts’ voor intellect, logica, en rede.

Voortbordurend op deze gedachte beschouwt Enid Hoffman de hand als een eenheid, waarvan de onderdelen elkaar aanvullen en niet tegenspreken. Op deze wijze slaagt zij erin de talloze, verschillende aspecten welke bij het handlezen ter sprake komen (vingers, duim, nagels, kleur, vorm, lengte, heuvels, lijnen, vingerafdruk-patronen) in een synthese samen te vatten, waardoor van achter de ogenschijnlijke verscheiden- en tegenstrijdigheid, een duidelijk geheel, een herkenbaar mens, naar voren komt.