Het debat over de toekomst van de sociale zekerheid stond in de twintigste eeuw in het teken van twee kernvragen: wie komen er aanmerking voor sociale zekerheid en hoe moeten wie die zekerheid precies inrichten? Vanaf eind jaren zeventig komt dit model stevig onder druk te staan. Intussen is het stelsel een stuk soberder geworden en het beslag op de collectieve middelen grofweg gehalveerd. Vanaf eind jaren negentig diende zich een nieuw debat aan. Daarbij ging het om ontwikkelingen in de arbeidsmarkt met grote consequenties voor de sociale zekerheid: internationalisering, automatisering en flexibilisering van de arbeidsmarkt. In het afgelopen decennium is steeds voelbaarder geworden dat veel zekerheden die vroeger als zekerheid golden, dat niet meer zijn, of niet meer als zodanig beleefd worden. Het is deze zoektocht die centraal staat in het project ‘Toekomst sociale zekerheid’.