De afgelopen zeven jaar heb ik een serie Shambhala-leringen’ gepresenteerd waarin het beeld van het Shambhala-koninkrijk wordt gebruikt om het ideaal van wereldlijke verlichting weer te geven, dat wil zeggen de mogelijkheid ons persoonlijke bestaan en dat van anderen op een hoger peil te brengen zonder de hulp van een religieuze levensopvatting. Want de Shambhala-traditie kent, hoewel ze teruggaat op de gezondheid en zachtheid van de boeddhistische traditie, tegelijkertijd haar eigen onafhankelijke basis, namelijk het rechtstreeks cultiveren van wie en wat wij zijn als mensen. Vanwege de grote problemen waarmee de menselijke samenleving op het ogenblik wordt geconfronteerd, wordt het steeds belangrijker te zoeken naar eenvoudige niet-sectarische wegen om met onszelf te werken en ons begrip met anderen te delen. De Shambhala-leringen of de Shambhala-visie, zoals deze benadering in ruimere zin wordt genoemd, is een dergelijke poging een heilzaam bestaan voor onszelf en anderen te bevorderen.