‘Dus dit is écht je werk?’ vraagt de dochter, haar gezicht een mengeling van ongeloof en afkeer. We hebben de afgelopen twee uur samen een tocht gemaakt door het leven van haar overleden vader. Het was een pittige klim met hier en daar een glibberige afdaling en soms een helling die te steil was om te nemen. Er is gevloekt en gezweet, gegrinnikt en gezucht. Aan mij de opdracht om dit samen te smeden tot een verhaal dat hem bij zijn uitvaart recht doet als vader en mens die hij was. ‘Ik wens je veel succes,’ zegt de dochter met een spottend lachje als ze me uitzwaait, ‘en maak er maar wat moois van!’ Maak er maar wat moois van is het tweede boek van uitvaartspreker Annelies Brinkhuis. Opnieuw een bundel korte verhalen ontleend aan de praktijk, die je meenemen in de wereld van afscheid en rouw. Maar meer nog dan over de dood gaan de verhalen over het leven: het leven van de mens die gemist wordt en het leven van de mensen die achterblijven. Lezers over haar eerste boek Ik zou het niet kunnen (2019): ‘Kostbare miniatuurtjes geschreven met groot respect voor de mensen over wie het gaat en gevat in eenvoudige soms zoekende woorden die getuigen van een liefdevolle betrokkenheid.’ ‘Het boek is in elke vezel ‘echt’. Geen zoetsappigheid, geen kitsch of effectbejag – wat bij dit onderwerp in andermans handen toch al gauw op de loer ligt.’ ‘Open en ingetogen beschrijft de auteur in een tachtigtal treffende schetsen wat ze in en door dit werk meemaakt en wat opvalt, raakt en aanspreekt.’ ‘Dit boek is met zoveel gevoel voor de medemens geschreven, daar word je warm van en put je troost uit. Een boek dat je leest met een lach en een traan.’