Wat zou er gebeuren als alles er van jou mag zijn zoals het is? Als je de behoefte aan controle opgeeft en in plaats daarvan alles wat zich voordoet op elk moment omarmt? In de veertien jaar dat hij zen bestudeerde merkte Adyashanti dat de zelfs meest doorgewinterde mediterenden de beoefening van meditatie gebruiken als een doel, in plaats van een middel tot een doel. Wat hij ten slotte besefte was dat je je alleen open kunt stellen voor de kunst van Ware meditatie, (het verblijven in je natuurlijke staat) wanneer je alle technieken en ook het idee van jezelf als mediterende laat varen. “Het doet er niet toe of men pas met meditatie is begonnen of dat men al lang gemediteerd heeft. Wat er toe doet is de houding waarin we het proces van meditatie benaderen. Het belangrijkste is dat we met een open geestesgesteldheid aan meditatie beginnen, een gesteldheid die oprecht en onschuldig is, waarmee ik een houding bedoel die niet gekleurd is door het verleden, of door wat we over meditatie hebben gehoord. We moeten het begrip meditatie fris en onschuldig benaderen.” Adyashanti (1962) begon, na aandringen van zijn zenleraar Arvis Justi, in 1996 zelf met lesgeven. Hij heeft verschillende boeken geschreven, waaronder “Dansende Leegte”, uitgegeven door Samsara in 2007.