Klassieke teksten die tegelijkertijd hypermodern zijn en geen aanpassing behoeven, zijn er in onze beschavingsgeschiedenis slechts weinig te vinden. De Ethica is zonder twijfel zo’n kolossaal document: een hoogwaardige wetenschappelijke menskunde, waarin het menselijk bestaan zowel natuurkundig alsook psychologisch en politicologisch wordt geanalyseerd en in gebeitelde proposities wordt verklaard.
Het kristallijne en paradoxale karakter van de Ethica is echter de reden, dat dit werk meer een object van eerbiedige waardering dan een bron van inzicht en innerlijke verlichting is gebleven of geworden. Ethicom wil daar in een proces van commentariërende communicatie verandering in brengen en aldus een effectieve handreiking bieden voor een lectuur die behalve nuttig ook nog aangenaam zal zijn.
De auteur heeft velerlei middelen aangewend om Spinoza’s oude en soms ondergestofte woorden tot nieuwe glorie te brengen en hun oorspronkelijke zeggingskracht in hedendaags Nederlands gestalte te geven overeenkomstig Spinoza’s mechanicistische en naturalistische bedoeling. Wanneer de lezer door het Spinoza-virus besmet zal raken, d.w.z. “zijn eenheid met de gehele natuur beseft”, acht hij zijn moeiten niet tevergeefs gedaan.