In deze studie wordt Plato’s ‘Verdediging van Socrates’ niet gelezen als het verslag van de woorden die de hoofdpersoon zou hebben gesproken bij het historische proces in 399 voor Christus. Er wordt een poging gedaan dit vroege werkje van Plato te lezen als een verdediging of een lof van de filosofie, waarbij het proces en de beschuldigingen tegen Socrates de achtergrond vormen. Voor een juist begrip dient dus het juridisch en retorisch genre van deze tekst de volle aandacht te krijgen. De auteur tracht de redelijkheid van zo’n interpretatie door de gang van het betoog zelf duidelijk te maken. Telkens wordt een passage in vertaling geciteerd en vervolgens besproken. Het commentaar op deze ‘lof van de filosofie’ wordt soberder naargelang het betoog van Piato zelf meer vordert, hetgeen kan worden gezien als een gevolg van het respect dat deze tekst afdwingt. Om de lezer in staat te stellen de vertaling los van het commentaar te lezen, werd de vertaalde tekst afgedrukt in een ander lettertype.