Wat is cultuur? Waarom moeten we cultuur levend houden, en hoe? In dit boek verdedigt de gerenommeerde Britse filosoof Roger Scruton de westerse cultuur tegen haar interne critici en externe vijanden, en betoogt hij dat geruchten over de teloorgang van die cultuur sterk overdreven zijn. Hij beargumenteert dat onze cultuur een blijvende bron van morele kennis is en bestrijdt het modieuze sarcasme waarmee ze wordt afgedaan als het nutteloze erfgoed van “dode, witte Europese mannen”.
Scruton verdedigt “de gemeenschappelijke zoektocht naar het juiste oordeel”, zoals Eliot het noemde, tegen de laatdunkende aanvallen van de nieuwe academici. In een verrassende uiteenzetting over muziek en haar rol in de morele opvoeding neemt hij het op voor zowel de klassieke traditie als het Amerikaanse lied, en wijst hij op de schade die nieuwe vormen van popmuziek berokkenen aan de geest. Hij staat pal voor de traditionele architectuur en de figuratieve schilderkunst en haalt uit naar de modieuze relativisten. Hij pleit op een zeer dwingende en overtuigende manier voor onze beschaving, die meer dan ooit behoefte heeft aan de zelfkennis en het zelfvertrouwen die alleen de ware cultuur ons kan geven.