De oude Egyptenaren geloofden heilig in de zin van tovenarij. Magie was tegelijkertijd een bron van bovenaardse wijsheid en een middel om je lot in eigen handen te nemen. De goden zelf gebruikten magie om de wereld te scheppen. Aan de mens schonken ze magische vermogens om hem te helpen in de strijd om het bestaan. Magie was niet alleen de olie die de kosmos draaiende hield, maar ook een bindmiddel tussen mensen, goden en doden. De knapste koppen van het Oude Egypte zochten hun hele leven naar kennis van het hogere. Alles staat in het toverboek van de god Thot, maar waar ligt dat verborgen?

Dit boek gaat over die zoektocht naar wijsheid. Het beschrijft hoe de Egyptische magiërs hun kennis gebruikten om de zwaksten van de samenleving te beschermen, de goden bij te staan in hun strijd tegen het kwaad, en de doden eeuwig te laten voortleven. In onze moderne maatschappij is geen plaats meer voor dit soort ‘bijgeloof’. Wij hebben goede medische voorzieningen, psychiaters en verzekeringen. We denken vaak dat we het wel zonder hogere machten kunnen stellen. Maar is dat wel zo? Geloven we heimelijk niet nog steeds in die overzichtelijke wereld van de Egyptenaren?