Keizer Frederik II van Hohenstaufen stond bekend als de ‘stupor mundi’, hij die de wereld versteld deed staan. Hij was keizer van het Heilige Roomse Rijk, koning van Sicilië en van Napels. Hij werkte aan een imperium waarin vrede en gerechtigheid moesten heersen. Daarnaast was hij een wetenschapper van formaat. Zijn standaardwerk over de valkenjacht, De Arte Venandi Cum Avibus, is nog steeds actueel. In dit omvangrijke en lange tijd ongeëvenaarde ornithologische handboek hanteerde hij een strikt empirisch wetenschappelijk denkkader. Frederik was hiermee zijn tijd ver vooruit. In andere middeleeuwse wetenschappelijke werken speelden dogma’s een belangrijke rol. Ook kwamen daarin fabeldieren en astrologie voor. Frederik werd door zijn tijdgenoten als een ketter en een hedonist beschouwd. Na zijn dood werd zijn werk eeuwenlang genegeerd. Ben J.P. Crul brengt in ‘Keizer Frederik II’ de eerste Nederlandse vertaling van het Valkenboek, waardoor het voor een breed publiek beschikbaar wordt. Daarnaast laat hij zien waarom de wetenschappelijke methodes van Frederik II nauw aansluiten bij de hedendaagse manier van wetenschap bedrijven.