Natasja’s dans is een grootse en toegankelijke geschiedschrijving van de gouden eeuw van de Russische cultuur (beeldende kunsten, muziek, literatuur en filosofie); van Poesjkin en Gogol in de jaren dertig van de 19e eeuw tot Pasternak en Sjostakovitsj in de jaren dertig van de 20e eeuw.
In een samenleving waar geen vrijheid van meningsuiting bestond, vormde kunst het belangrijkste voertuig voor het uitdragen van politieke, filosofische en religieuze ideeën.
In Natasja’s dans onderzoekt Figes het unieke karakter van de Russische identiteit en cultuur.