Veel mensen met niet-aangeboren hersenletsel zijn vanaf het moment dat zij zijn uitbehandeld in meerdere of mindere mate aangewezen op de hulpverlening. Hulpverleners zoeken vaak jarenlang elke dag opnieuw naar de juiste manier van omgaan met hun individuele cliënt. De autonomie van die individu dient daarbij voorop te staan, uiteraard met inachtneming van de aanwezige beperkingen. Dat is een buitengewoon ingewikkeld proces, waarvoor dit boek een belangrijke bron van inspiratie vormt.

‘Omgaan met hersenletsel’ biedt een overzicht van het gehele spectrum van nietaangeboren hersenletsel, waarbij de nadruk ligt op revalidatiefase en vooral de chronische fase. De nieuwste wetenschappelijke inzichten worden vertaald naar de praktijk van alledag; het biopsychosociale denken staat daarbij centraal. De uitgave telt twee nieuwe hoofdstukken: ‘Herstel en plasticiteit’ en ‘Seksualiteit en intimiteit na hersenletsel’. Eerstgenoemd hoofdstuk biedt antwoord op veelgestelde patiëntenvragen: Ons brein is toch maakbaar? Hersenschade kan toch beter worden? Heb ik eigenlijk wel genoeg mijn best gedaan? Het onderwerp seksualiteit en intimiteit na hersenletsel is nog altijd zeer beladen. Het betreffende hoofdstuk biedt de lezer een kader waarbinnen ‘ingewikkeldheden’ verhelderd en mogelijkheden bespreekbaar worden.

Dit boek is in eerste instantie geschreven voor professionele hulpverleners, waaronder psychologen, orthopedagogen, huisartsen, paramedici, therapeuten, activiteitenbegeleiders en maatschappelijk werkenden. Door het heldere en concrete taalgebruik is het boek echter zeker ook toegankelijk voor niet-professionals: gezinsen familieleden en (andere) mantelzorgers.