Sinds 50 jaar staat Anna Terruwe op de bres voor de verspreiding en verdieping van de door haar ontdekte bevestigingsleer. In het Hooglied van de nieuwe liefde, een boek dat is gerijpt in vele gesprekken met Dom H.P. van Cranenburgh em. abt o.s.b. en integraal door haar geredigeerd werd, presenteert Anna Terruwe het rijpe werk van haar levensavond. De centrale thematiek is de menswording op lichamelijk, psychisch en geestelijk vlak. Hoe kan de gebroken mens toch een zelfwaardegevoel ontvangen dat hem in staat stelt om op humane wijze om te gaan met anderen? Het antwoord ligt opgesloten in het fenomeen van de weerhoudende liefde. ‘Weerhoudende liefde’, aldus Anna Terruwe, ‘is liefde, die tot verlangen gegroeid is, doch die zich, uit liefde voor de ander, naar buiten slechts uitdrukt op het moment, en in de mate en wijze, die geheel aangepast is aan de beminde ander.’ In een mediale cultuur die de liefde tussen man en vrouw graag idealiseert of demoniseert, is deze benadering belangrijk, vooral ook voor jonge mensen. Voor de eerste keer in haar werk wordt de weerhoudende liefde uitvoerig in haar volle rijkdom ontplooid. In deze context bericht Anna Terruwe tevens over haar onthullende gesprek met paus Paulus VI, op 30 augustus 1969 te Castel Gandolfo, over de fel omstreden encycliek Humanae Vitae. Daaruit blijkt dat deze paus zich een pastoraal had voorgesteld waarin aan de gevoelsliefde een centrale plaats zou toekomen. Anna Terruwe stelt in dit boek pertinente vragen aan de beleidsmensen in Kerk en samenleving. Het is een moedig geschreven boek dat felle reacties kan uitlokken. Tevens is het een mystiek geschrift. Anna Terruwe stelt ons vragen over de wereld als de plaats van Gods liefde voor de mens en de schepping, en als de ruimte waar zelfbeschikking ten koste van anderen veelal de boventoon voert. Dat resulteert in een theologie van de bevestiging, een pleidooi voor een koesteringscultuur van het verlangen en mondiale erkenning van de weerhoudende liefde als voorwaarde zonder alternatief voor een humane wereld. Het is ook een meditatief boek geworden, dat de lezer de ogen opent voor een andere omgang met de Schrift. Het is een rijpe synthese van 50 jaar bevestigingsleer, en het diepste boek dat zij ooit heeft geschreven.