Viscott beschrijft het emotionele levensbloed, de gevoelens, om de weg te wijzen naar een waarachtige vervulling van de eigen persoon. Recht op de man af, en zonder omhaal van woorden, laat Viscott zien hoe de verlammende werking van gevoelens als gekwetst zijn, woede, schuld, angst en moedeloosheid kan worden omgezet in een bevrijding, zodat iemand zijn schuldgevoel kwijtraakt en er ruimte ontstaat om het beste van zichzelf te ontvangen en te schenken. Zoals in zijn eerder werk verbluft de auteur ook ditmaal door zijn gebruik van alledaagse woorden, waardoor hij een groter publiek kan bereiken, zonder aan diepte te verliezen.