Thomas van Kempen (1380-1471) verzamelde in de bloeiperiode van de Moderne Devotie tal van teksten, spreuken en gezegden uit geestelijke literatuur en uit de mond of pen van zijn tijdgenoten. Hij schikte deze zo, dat er in 1441 vier boeken waren ontstaan, een ”gids voor de geestelijke weg” van de mens, die zich bewust is van zijn uiteindelijke bestemming.