Alles zou goed gaan: de woestijn een tuin vol rozen en brood voor iedereen. Het ging spoken, een giftige wind joeg door de wereld, het ging niet goed. De zon brak door de wolken, een vurige gloed van liefde en geluk, een korte tijd. Het licht werd gedoofd, een kruis, een kale boom in de winter. Alleen maar een glans in de verte, een stille hoop, aan de rand van de hemel. Een storm breekt los, alle goden worden verjaagd, de mens is vrij. De man wordt de baas, de witte, als een prins op een paard berijdt hij de aarde. Alleen maar een zachte stem voor de bedroefde: ik ben er. Sterk als een boom in de winter is mijn liefde, een kruis.