Uit het ‘vijfde evangelie’. De vier evangeliën zijn, evenals veel andere religieuze geschriften, ontstaan door openbaringen uit de geestelijke wereld. De evangelisten hadden langs helderziende weg toegang tot de sfeer die traditioneel wordt aangeduid als de akasha-kroniek, of het ‘wereldgeheugen’. Door verschillen in individuele aanleg biedt iedere evangelist een ‘keuze’ uit het totaal van de gebeurtenissen, waardoor de evangeliën dezelfde voorvallen vaak verschillend weergeven terwijl andere helemaal niet worden vermeld. In het begin van de twintigste eeuw kon Rudolf Steiner op grond van eigen geesteswetenschappelijk onderzoek een aantal openbaringen brengen, die de nieuw, testamentische beschrijving van het leven van Jezus aanvullen en verdiepen. Met name over de onbekende jaren, van Jezus de tijd tussen zijn twaalfde en zijn dertigste jaar, dus tussen de gebeurtenissen in de tempel en de doop in de Jordaan – worden belangwekkende en gedetailleerde mededelingen gedaan.