Toen H.P. Blavatsky het schrijven van haar meesterwerken had voltooid, richtte ze haar aandacht meer in het bijzonder op de behoeften van mensen die oprecht ernaar verlangen hun medemensen te helpen. Het resultaat was De stem van de stilte, een klassiek devotioneel boekje van grote schoonheid en kracht.

De ethische regels in dit boek zijn vertaald uit het ‘Boek van de gulden voorschriften’, dat is ontleend aan dezelfde oude bron als de Stanza’s van Dzyan waarop De geheime leer is gebaseerd.

Ze maakt duidelijk wat het essentiële verschil is tussen de twee paden van spirituele volmaking. Het ene wordt gevolgd door hen die de waarheid alleen voor hun eigen verlichting zoeken; het andere door mensen die vooral gedreven worden door mededogen en de vurige wens om het welzijn van de hele mensheid te verbeteren.