Het lot van de wereld lijkt in handen van enkele machtige bestuurders en hun adviseurs, terwijl de machteloze enkeling het verloop van de gebeurtenissen afwachtend gadeslaat.
Kan een mens in eenzaamheid iets aan het wereldgebeuren bijdragen?
De mensheid is niet alleen een verzameling van op zichzelf staande individuen, maar ook een groot, levend geheel. Wat de enkeling doet, beïnvloedt de gehele mensheid.
Daarom is meditatie, zoals deze in dit boek wordt gegeven, geen egoïstische zelfontwikkeling, hoewel het zelf gaandeweg beslist in ontwikkeling komt.
Het denken van de mensheid in haar geheel is zwak, krachteloos, bleek, analyserend, al is het nog zo intelligent. Het volgt slaafs wat de buitenwereld dicteert.
Meditatie betekent: zich met het denken uit die slavernij bevrijden, zich in zichzelf van die vrijheid bewust worden, en het weervinden van het denken als creatieve activiteit. Het zich bevrijdende denken van de eenzame enkeling werkt als desem in het denkvermogen van de mensheid in haar geheel.
Meditatie is opstaan in de activiteit van het denken. Die kracht brengt vrijheid, levenslust en gezondheid voor het individu, maar tevens een verlangen naar en een verwerkelijking van de hoogste deugd:
de menselijke goedheid.’