Als er ooit iemand is geweest die alle illusies van spirituele zoekers verpletterde was het U.G. Krishnamurti (1918 – 2007) wel. Hij had geen boodschap, deed geen mooie beloftes, was niet geïnteresseerd in stemmingmakerij, en stelde geen verlichting of zelfrealisatie in het vooruitzicht. Het enige wat hij voortdurend deed, was bezoekers duidelijk maken dat alle vragen volkomen onzin waren, omdat ze voorkwamen uit de antwoorden die ze zelf hadden gecreëeerd. Hij raadde geen enkele techniek of methode aan en sprak zichzelf voortdurend tegen, wat het onmogelijk maakte om zoiets als een “leer” uit zijn gesprekken te destilleren. Wat dan overblijft is, zoals hij het altijd zelf noemde, “Het spontaan functioneren van het leven, vrij van het totale verleden van elke gedachte en ervaring van de gehele mensheid.”