Welke verwachtingen heb ik omtrent dit boek? Dat het een stille revolutie teweegbrengt in de manier waarop we omgaan met de dood en de zorg voor stervenden, en ook in de manier waarop we omgaan met het leven en de zorg voor de levenden.’
Dat schreef Sogyal Rinpoche bij de eerste uitgave, in 1992, van het boek dat sindsdien wereldwijs, en zeker ook in Nederland en Vlaanderen, een veel groter en breder publiek gevonden heeft dan hij durfde hopen. Dat is te danken aan de zeldzaam heldere en overtuigende stijl van Sogyal Rinpoche. Uitgaande van de eeuwenoude Tibetaanse tradities rond leven en sterven, weet hij met dit boek iedereen te inspireren die op welke wijze dan ook met de dood wordt geconfronteerd.
Met een ongekend brede opzet verhelderd hij de majestueuze visie op leven en dood vervat ligt in Het Tibetaanse dodenboek. Hij beschrijft de eenvoudige maar doeltreffende oefeningen die iedereen, ongeacht zijn religie of achtergrond, kan doen om zijn leven te veranderen, zich voor te bereiden op de dood, of stervenden te helpen.