De oepanisjads vormen het wijsgerige, mystieke deel van de heilige geschriften van de Hindoes, de veda’s genaamd. Ze liggen niet alleen ten grondslag aan de hindoeïstische godsdienst en het later ontstane boeddhisme, ze zijn ook een belangrijke inspiratiebron geweest voor grote westerse denkers als Schoppenhauer, Whiteman, Thoreau en Emerson. De veda’s, waarvan de oudste delen vier a vijf duizend jaar geleden zijn ontstaan, zijn meestal in dialoogvorm gestelde teksten die gaan over de zin van het leven en de relatie van de mens en kosmos. Door zich te verdiepen in de beelden van de in bloemrijke taal geformuleerde Oepanisjads krijgt de lezer toegang tot een diep innerlijk en tijdloos weten. De grote indiase dichter en wijsgeer Tagore zei het als volgt: niet alleen zij die de wijsbegeerte bestuderen doch ook degenen die naar levensvervulling zoeken, kunnen met vrucht gebruik maken van die teksten, zonder ze ooit te kunnen beroven van de volle frisheid van hun betekenis.