‘Priesteres van Avalon’ is het langverwachte vervolg op de Avalon-trilogie, die bestaat uit ‘Nevelen van Avalon’, ‘Het huis in het woud’ en ‘Vrouwe van Avalon’. Rian, hogepriesteres van Avalon, sterft tijdens de bevalling van haar vijfde kind, Eilan. De tovenaar Merlijn leest in de sterren een voorspelling: ‘Het kind dat geboren zal worden op de eerste dag van de herfst, wanneer de nacht overgaat in dag, zal staan op het keerpunt der tijden en zal de brug tussen twee werelden zijn.’ Het is een profetie die veel voor Eilan belooft, maar het meisje lijkt op geen enkele andere priesteres van Avalon. Eilans vader, koning Coel, neemt haar mee en geeft haar een Romeinse opvoeding. Als Eilan tien jaar oud is, wordt ze teruggebracht naar Avalon, haar mystieke geboorteplaats. Ze zal er tot priesteres worden opgeleid en de wil van de goden leren kennen. Haar tante Ganeda, zelf hogepriesteres, is echter vastbesloten Eilan te laten falen. Maar Eilan faalt niet. Tijdens haar inwijding tot priesteres krijgt ze een visioen waarin ze de man ziet die de vader van haar kind zal worden, het kind dat Engeland zal bevrijden van het Romeinse juk. Jaren later ziet ze de man uit haar visioen, de jonge Romein Constantius. Ze beleeft een nacht vol passie met hem, maar wanneer hun relatie bekend wordt, worden zij beiden uit Avalon verbannen. Constantius keert naar Rome terug. Hij wordt steeds machtiger, en de voorspelling van Merlijn lijkt onherroepelijk uit te komen.