Het boekje Rut is in de synagogale traditie een van de vijf feestrollen. Het wordt gelezen op Sjavoeot, het joodse Pinksterfeest en heeft dus een vaste plaats in het joodse jaar. Wat is de boodschap ervan? Het presenteert zich als een verhaal over de voorgeschiedenis van David. Maar is het dat ook? Gaat het niet veeleer over de verwachte David? Beoogt het de davidische dynastie te legitimeren of bedoelt het nu juist daaraan messiaans perspectief te bieden? In Noömi tekent de verteller Israël, volk zonder toekomst. Dankzij de verbintenis met Rut, de Moabitische, opent zich voor haar een nieuw perspectief. Is Israël voor zijn voortbestaan aangewezen op de gojim? En wie wordt getekend in de figuur van Boaz, de man die volgens dit verrassende vrouwenboekje toch ook van geluk mag spreken? Waarom moet dit verhaal nu net op de vijftigste dag na Pesach (Pasen) gelezen worden?